فأخذوه ، قال : فنادى بشعار الأزد : يا مبرور - « 1 » قال : وعبدالرّحمان بن مخنف [ بن سليمان بن الحارث بن عوف بن ثعلبة بن عامر بن ذُهل بن مازن بن ذُبيان بن ثعلبة بن الدُّول بن سعد مناة بن غامد ] « 2 » الأزديّ جالس - فقال : ويحَ غيرك ! أهلكت نفسك ، وأهلكت قومك ، قال : وحاضر الكوفة يومئذ من الأزد سبعمائة مقاتل « 1 » ، قال : فوثب إليه فتية « 3 » من الأزد ، فانتزعوه ، « 4 » فأتوا به أهله « 4 » ، فأرسل إليه مَنْ أتاه به ، فقتله « 5 » وأمر بصلبه « 5 » في السّبخة ، « 4 » فصُلِب هنالك « 4 » . « 6 » الطّبريّ ، التّاريخ ، 5 / 458 - 459 / مثله : ابن الأثير ، الكامل ، 3 / 297 ؛ النّويري ، نهاية الإرب ، 20 / 466 ؛ الباعوني ، جواهر المطالب ، 2 / 293 - 294 ثمّ نادى عبيداللَّه بن زياد في النّاس ، فجمعهم في المسجد الأعظم ، ثمّ « 7 » خرج و « 7 » صعد المنبر .

--> ( 1 ) ( 1 ) [ لم يرد في الكامل ونهاية الإرب وجواهر المطالب ] . ( 2 ) - [ من جمهرة الأنساب لابن حزم ، / 377 ] . ( 3 ) - [ في نهاية الإرب وجواهر المطالب : فئة ] . ( 4 - 4 ) [ لم يرد في جواهر المطالب ] . ( 5 - 5 ) [ جواهر المطالب : وصلبه ] . ( 6 ) - حميد بن مسلم گويد : وقتي عبيداللَّه به قصر آمد وكسان به نزد وى رفتند ، نداى نماز جماعت داده شد وكسان در مسجد أعظم فرآهم شدند . ابن‌زياد به منبر رفت وگفت : « حمد خدايى را كه حق وأهل حق را غلبه داد واميرمؤمنان يزيد بن معاوية ودستهء وى را يارى كرد ودروغگو پسر دروغگو حسين بن علي وشيعهء وى را بكشت . » گويد : ابن زياد اين سخن را به سر نبرده بود كه عبداللَّه بن عفيف ازدى غامدى والبى از جاى جست . [ . . . ] گويد : وقتي ابن عفيف گفتار ابن زياد را شنيد گفت : « اى پسر مرجانه ، دروغگو پسر دروغگو تويى وپدرت وآن كه تو را ولايتدار كرد وپدرش . اى پسر مرجانه ، فرزندان أنبيا را مىكشيد وسخن صدّيقان مىگوييد ؟ » ابن زياد بانگ زد : « أو را پيش من آريد . » گويد : « نگهبانان برجستند وأو را گرفتند . » گويد : ابن‌عفيف بانگ زد وگفت : « اى مبرور . » كه شعار ازديان بود . گويد : عبد الرحمان بن مخنف ازدى نشسته بود ، گفت : « واي دشمنت ! خودت را به هلاك دادى ، قومت را نيز به هلاك دادى . » گويد : « در آن وقت هفتصد جنگاور از ازديان در كوفه بودند . » گويد : پس گروهى از جوانان أزد برجستند وأو را بگرفتند وپيش كسانش بردند ، اما عبيداللَّه كسان فرستاد وأو را بياورد وبكشت . وبگفت تا در شوره زار بياويزند . وآن‌جا آويخته شد . پاينده ، ترجمهء تاريخ طبري ، 7 / 3069 - 3070 ( 7 ) ( 7 ) ليس في د .